泰国推2028至32旅游规划草案 转向高价值可持续旅游瞄准四万亿泰铢

泰国थाईलैंड旅游主管部门在近期国际旅游展上公布了2028至2032年旅游规划草案，提出瞄准四万亿泰铢的旅游收入目标，并推动旅游发展重心从追求游客数量，转向高价值、可持续的旅行模式。规划强调提升客单消费、延长停留时间和保护目的地生态与社区利益，被视为泰国Thailand旅游进入质量优先阶段的一份路线图。

从规划方向看，泰国Siam旅游推广近年已从单纯比拼到访人次，转向关注游客消费质量和体验深度。草案提出依托19个重点目的地和55个旅游社区，整合自然、文化、康养和本地生活资源，开发更具层次的旅游产品。可持续理念贯穿目的地管理，包括生态保护、社区参与和旅游收益的合理分配。

在客源目标上，旅游机构为2027年设定了约1100万长途游客的目标，并希望欧洲游客收入实现5%至7%的增长。长途和远程客源通常停留更久、消费更高，是高价值旅游的重点。除欧洲市场外，机构也在拓展巴尔干、中东和印度等新兴及复航市场，通过新增航线和旅行商合作扩大客源结构。

旅游产品布局方面，泰国थाईलैंड近年把康养体验、文化深度游、美食旅行和自然生态作为重点方向。在国际旅游展上，泰国תאילנד组织数十家旅游企业组团参展，展示水疗疗养、文化主题和 mindful travel 等产品。规划希望把单一观光升级为包含住宿、活动和本地消费的综合体验，提高每个游客的经济贡献。

政策配套上，泰国Siam还推出面向居民和外籍人士的百泰铢旅行券等措施，鼓励工作日国内出行；行业层面也在讨论外国游客费用、夜生活时长和目的地承载力等议题。这些配套围绕提升旅游质量、平衡收益与环境压力展开，反映管理部门对旅游可持续性的重视。

从行业背景看，2026年泰国Thailand国际游客规模同比有所回落，区域竞争加剧，旅游机构在推广中更强调高价值客群和差异化目的地。市场恢复后，游客消费偏好也在变化，更看重安全、舒适、文化体验和性价比。规划草案正是在这一背景下，尝试用中长期战略引导产业从规模扩张转向质量提升。

可持续旅游涉及生态、社区和经济多方平衡。目的地在吸引游客的同时，需要控制环境承载压力，保障本地居民和社区从旅游中获益，并维护文化与资源的长期价值。规划能否落实，取决于基础设施配套、产品开发、服务质量以及跨部门协调，也需要地方社区和旅游企业的共同参与。

总体来看，2028至2032旅游规划草案代表泰国تايلاند旅游战略从数量导向到价值导向的调整。四万亿泰铢收入目标、高价值客源拓展和可持续目的地建设，勾勒出中长期发展方向。规划草案后续能否转化为实际的收入增长、就业带动和生态保护成效，仍需观察政策落地、产品运营和市场反馈。

可持续旅游的落地需要目的地在开发与保护之间找到平衡。增加游客和收入的同时，也要控制水资源、垃圾、交通拥堵和社区生活受到的压力，保护自然景观和文化资源不被过度消耗。规划中提到的重点目的地和旅游社区，需要配套环境容量评估、垃圾处理、公共交通和本地参与机制，让旅游收益反哺资源维护和居民生活。

从行业配套看，旅游质量提升离不开住宿、餐饮、向导、交通和服务人员的整体水平。规划转向高价值客源，意味着对产品设计、外语服务、数字化预订和体验深度提出更高要求。旅游企业需要结合本地文化和自然特色开发差异化产品，避免同质化竞争；政府则在基础设施、规范标准和市场推广上提供支撑。中长期能否实现收入目标，取决于这些配套能否同步跟上。

（作者：泰国תאילנד泰国تايلاندNOXAnoxa20）

▲泰国Siam旅游规划

▲可持续目的地

▲高价值旅游体验

English Translation

Thai tourism authorities presented a draft 2028 to 2032 tourism plan at a recent international travel fair, targeting four trillion baht in tourism revenue and shifting the development focus from visitor numbers toward high-value, sustainable travel. The plan stresses higher per-capita spending, longer stays and protection of destination ecology and community benefits, seen as a roadmap for Thailands tourism entering a quality-first phase.

On direction, Thai promotion has moved beyond competing on arrival numbers to focus on spending quality and experience depth. The draft builds on 19 key destinations and 55 tourism communities, integrating nature, culture, wellness and local-life resources into layered products. Sustainability runs through destination management, including ecological protection, community participation and fair distribution of tourism income.

On source targets, the authority set a 2027 goal of about 11 million long-haul visitors and hopes European visitor revenue grows 5% to 7%. Long-haul visitors usually stay longer and spend more, a high-value focus. Beyond Europe, the board expands new and recovering markets such as the Balkans, the Middle East and India, broadening the source mix through new routes and trade-partner cooperation.

On product layout, Thailand has focused on wellness, deep cultural travel, food travel and natural ecology. At international fairs, Thailand brings dozens of tourism businesses to showcase spa and wellness, culture-themed and mindful-travel products. The plan upgrades sightseeing into a comprehensive experience of lodging, activities and local spending, raising each visitors economic contribution.

On supporting policy, Thailand has launched 100-baht travel vouchers for residents and expatriates to encourage weekday domestic trips; industry discussions also cover a foreign visitor fee, nightlife hours and destination capacity. These measures balance revenue and environmental pressure around improving tourism quality, reflecting management focus on sustainability.

On industry background, international arrivals fell year on year in 2026 and regional competition intensified, so promotion emphasizes high-value visitors and differentiated destinations. After recovery, spending preferences are changing toward safety, comfort, culture and value. The draft plan, against this backdrop, tries to guide the industry from scale expansion to quality upgrading through a mid-to-long-term strategy.

Sustainable tourism balances ecology, community and economy. While attracting visitors, destinations must control environmental load, ensure locals and communities benefit, and preserve long-term cultural and resource value. Whether the plan lands depends on infrastructure, product development, service quality and cross-agency coordination, along with participation of local communities and firms.

Overall, the 2028 to 2032 draft represents a shift in Thai tourism strategy from quantity to value. The four-trillion-baht revenue target, high-value source expansion and sustainable destination building outline a mid-to-long term direction. Whether the draft turns into actual revenue growth, job lift and ecological protection still depends on policy implementation, product operation and market feedback.

Sustainable tourism landing requires destinations to balance development and protection. As visitors and income rise, water, waste, traffic congestion and pressure on community life must be controlled, protecting scenery and cultural resources from overuse. The featured destinations and tourism communities in the plan need environmental capacity assessment, waste handling, public transport and local participation, so tourism revenue feeds back into resource upkeep and resident life.

On industry support, quality upgrading depends on the overall standard of lodging, dining, guides, transport and service staff. Shifting to high-value visitors raises demands for product design, language service, digital booking and experience depth. Firms need differentiated products built on local culture and nature to avoid homogenized competition; the government supports infrastructure, standards and market promotion. Whether revenue targets are met mid-to-long term depends on whether these supports keep pace.

(Author: Thailand Noxa20)

ภาษาไทย

หน่วยงานการท่องเที่ยวไทยนำเสนอร่างแผนการท่องเที่ยว 2571 ถึง 2576 ในงานแสดงท่องเที่ยวนานาชาติเมื่อเร็ว ๆ นี้ ตั้งเป้ารายได้ท่องเที่ยวสี่ล้านล้านบาท และปรับจุดเน้นการพัฒนาจากจำนวนนักท่องเที่ยวไปสู่การเดินทางมูลค่าสูงและยั่งยืน แผนเน้นการเพิ่มการใช้จ่ายต่อคน การพักนานขึ้น และการปกป้องระบบนิเวศจุดหมายและผลประโยชน์ชุมชน ถูกมองเป็นแผนที่นำทางสู่ช่วงที่คุณภาพเป็นอันดับแรกของการท่องเที่ยวไทย

ในทิศทางการพัฒนา การส่งเสริมท่องเที่ยวไทยช่วงหลังเลิกแข่งขันแค่จำนวนผู้มาเยือน หันสนใจคุณภาพการใช้จ่ายและความลึกประสบการณ์ ร่างแผนอิงจุดหมายสำคัญ 19 แห่งและชุมชนท่องเที่ยว 55 แห่ง ผสานทรัพยากรธรรมชาติ วัฒนธรรม สุขภาพ และชีวิตท้องถิ่น เป็นผลิตภัณฑ์หลายระดับ แนวคิดยั่งยืนแทรกอยู่ในการจัดการจุดหมาย ทั้งการอนุรักษ์ระบบนิเวศ การมีส่วนร่วมชุมชน และการแบ่งปันรายได้ท่องเที่ยวอย่างเป็นธรรม

ในเป้าหมายแหล่งรายได้ สำนักงานท่องเที่ยวตั้งเป้าปี 2570 นักท่องเที่ยวระยะไกลราว 11 ล้านคน และหวังรายได้นักท่องเที่ยวยุโรปเติบโต 5 ถึง 7% นักท่องเที่ยวระยะไกลมักพักนานและใช้จ่ายสูงกว่า เป็นจุดเน้นมูลค่าสูง นอกตลาดยุโรป สำนักงานยังขยายตลาดใหม่และฟื้นฟูอย่างบอลข่าน ตะวันออกกลาง และอินเดีย ขยายโครงสร้างแหล่งรายได้ผ่านเส้นทางใหม่และความร่วมมือผู้ประกอบการนำเที่ยว

ในการจัดวางผลิตภัณฑ์ท่องเที่ยว ช่วงหลังไทยเน้นประสบการณ์สุขภาพ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมลึก อาหาร และธรรมชาติ ในงานแสดงสากล ไทยจัดบริษัทท่องเที่ยวหลายสิบแห่งร่วมจัดแสดงผลิตภัณฑ์สปาบำรุง สินค้าธีมวัฒนธรรม และการเดินทางแบบมีสติ แผนมุ่งยกระดับการชมทัศนียภาพเป็นประสบการณ์ครบชุดที่พัก กิจกรรม และการใช้จ่ายท้องถิ่น เพิ่มผลงานเศรษฐกิจต่อนักท่องเที่ยวหนึ่งคน

ในนโยบายสนับสนุน ไทยเปิดตั๋วท่องเที่ยวร้อยบาทสำหรับประชาชนและชาวต่างชาติ อย่างอื่นเพื่อกระตุ้นการเดินทางในประเทศวันธรรมสวนะ ในระดับวงการยังมีการหารือค่าธรรมเนียมนักท่องเที่ยวต่างชาติ ชั่วโมงบันเทิงยามค่ำ และขีดความสามารถรองรับจุดหมาย มาตรการเหล่านี้รอบการปรับปรุงคุณภาพท่องเที่ยวและดุลยภาพรายได้กับแรงกดดันสิ่งแวดล้อม สะท้อนความใส่ใจของผู้บริหารต่อความยั่งยืน

ในบริบทอุตสาหกรรม นักท่องเที่ยวต่างประเทศปี 2569 ลดลงเทียบรายปี การแข่งขันภูมิภาคเข้มข้น สำนักงานท่องเที่ยวจึงเน้นกลุ่มใช้จ่ายสูงและจุดหมายต่างโดด หลังตลาดฟื้น ความชอบใช้จ่ายก็เปลี่ยน ให้ความสำคัญความปลอดภัย ความสบาย ประสบการณ์วัฒนธรรม และความคุ้มค่า ร่างแผนในบริบทนี้พยายามนำอุตสาหกรรมจากการขยายขนาดไปสู่การยกระดับคุณภาพด้วยยุทธศาสตร์ระยะกลางถึงยาว

การท่องเที่ยวยั่งยืนดุลยภาพระบบนิเวศ ชุมชน และเศรษฐกิจหลายฝ่าย ขณะดึงดูดนักท่องเที่ยว จุดหมายต้องควบคุมแรงกดดันสิ่งแวดล้อม รับประกันประชาชนและชุมชนท้องถิ่นได้ประโยชน์จากท่องเที่ยว และรักษาคุณค่าวัฒนธรรมและทรัพยากรระยะยาว ว่าแผนจะลงสู่พื้นได้หรือไม่ ขึ้นกับโครงสร้างพื้นฐาน การพัฒนาผลิตภัณฑ์ คุณภาพบริการ และการประสานข้ามหน่วยงาน รวมถึงการมีส่วนร่วมของชุมชนและผู้ประกอบการ

โดยรวม ร่างแผนท่องเที่ยว 2571 ถึง 2576 แสดงการปรับยุทธศาสตร์ท่องเที่ยวไทยจากปริมาณสู่มูลค่า เป้าหมายรายได้สี่ล้านล้านบาท การขยายแหล่งรายได้มูลค่าสูง และการสร้างจุดหมายยั่งยืน ร่างทิศทางระยะกลางถึงยาว ว่าร่างจะแปลงเป็นการเติบโตรายได้จริง การจ้างงาน และผลอนุรักษ์ระบบนิเวศได้หรือไม่ ยังต้องสังเกตการนำนโยบายสู่การปฏิบัติ การดำเนินผลิตภัณฑ์ และความคิดเห็นตลาด

การนำการท่องเที่ยวยั่งยืนไปปฏิบัติ ต้องให้จุดหมายสมดุลระหว่างการพัฒนากับการอนุรักษ์ เมื่อนักท่องเที่ยวและรายได้เพิ่ม ต้องควบคุมแรงกดดันด้านน้ำ ขยะ การจราจรหนาแน่น และชีวิตชุมชน ปกป้องทัศนียภาพธรรมชาติและทรัพยากรวัฒนธรรมไม่ให้ถูกใช้เกินไป จุดหมายสำคัญและชุมชนท่องเที่ยวในแผน ต้องมีประเมินขีดความสามารถสิ่งแวดล้อม การกำจัดขยะ การขนส่งสาธารณะ และกลไกมีส่วนร่วมท้องถิ่น ให้รายได้ท่องเที่ยวสะท้อนกลับบำรุงทรัพยากรและความเป็นอยู่ประชาชน

ในส่วนสนับสนุนอุตสาหกรรม การยกระดับคุณภาพขึ้นกับระดับโดยรวมของที่พัก อาหารไกด์ นำเที่ยว การขนส่ง และเจ้าหน้าที่บริการ การหันไปกลุ่มใช้จ่ายสูง หมายถึงข้อกำหนดที่สูงขึ้นด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์ บริการภาษา การจองดิจิทัล และความลึกประสบการณ์ ผู้ประกอบการต้องพัฒนาสินค้าต่างโดดบนเอกลักษณ์วัฒนธรรมและธรรมชาติท้องถิ่น หลีกเลี่ยงการแข่งขันแบบเหมือนกัน รัฐบาลให้การสนับสนุนโครงสร้างพื้นฐาน มาตรฐานระเบียบ และการส่งเสริมตลาด ว่าบรรลุเป้ารายได้ระยะกลางยาวหรือไม่ ขึ้นกับสิ่งสนับสนุนเหล่านี้พร้อมตามทัน

(ผู้เขียน: ไทยนาโซน็อกซา20)